فيدل كاسترو چريك كوبايي، به منظور مبارزه با ديكتاتوري وابسته باتيستا، به اتفاق عده اي از هم رزمانش، در سال 1953م قيام مسلحانه خود را براي آزادي كوبا با حمله به يك پادگان نظامي آغاز كردند. اما سربازان باتيستا اين قيام را به شدت سركوب كردند و كاسترو دس
فيدل كاسترو چريك كوبايي، به منظور مبارزه با ديكتاتوري وابسته باتيستا، به اتفاق عده اي از هم رزمانش، در سال 1953م قيام مسلحانه خود را براي آزادي كوبا با حمله به يك پادگان نظامي آغاز كردند. اما سربازان باتيستا اين قيام را به شدت سركوب كردند و كاسترو دستگير و زنداني گرديد. مدتي بعد كاسترو تبعيد شد ولي او، گروهي ديگر را گرد آورد و به كوبا بازگشت وي در روز دوم دسامبر 1956 به اتفاق 80 نفر از طرفداران خود، وارد يكي از سواحل كوبا شد، اما همه آن ها به جز 12 نفر، كشته و يا توسط رژيم باتيستا دستگير شدند. پس از آن كاسترو، فعاليت تبليغي شديدي عليه حكومت مركزي به راه انداخت و در مناطق كوهستاني كوبا به نبرد با اين رژيم امريكايي پرداخت. سرانجام در سال 1958 كاسترو دستور حمله به مواضع نظامي و حساس پايتخت و ساير شهرهاي كوبا را صادر كرد. در نتيجه اين حملات، بسياري از مناطق حساس به تصرف انقلابيون درآمد و باتيستا مجبور شد به پايگاه نظامي امريكا در كوبا پناهنده و سپس از كشور فرار كند. در نهايت، فيدل كاسترو در فوريه 1959م به نخست وزيري و در سال 1976م به رياست جمهوري كوبا برگزيده شد.(ر.ك: 17 فوريه)